ชื่อเว็บไซต์  

 

. ประวัติงานแกะสลัก          ประวัติงานแกะสลักมีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัยในสมัยสมเด็จพระร่วงเจ้า  และได้มีการบันทึกไว้ในหนังสือนางนพมาศ  เรื่องประเพณีพระราชพิธีจองเปรียง   ผู้หญิงในวังหลวงมีการเรียนงานบ้านงานเรือนการแกะสลักและสืบทอดต่อกันมาจนกระทั้งลูกหลาน  ในปัจจุบันมีการเปิดสอนในสถาบันต่างๆ   เช่นโรงเรียน  มหาวิทยาลัย   โรงเรียนสอนการทำอาหาร  โรงเรียนฝึกอาชีพของกทม.   และศูนย์ฝึกอาชีพของกทม.  เปิดสอนให้นักเรียน  นักศึกษา  ประชาชนทั่วไป ได้ศึกษา  และพัฒนาจนเป็นงานธุรกิจแขนงหนึ่ง          ในสมัยกรุงรัตนโกสิน  พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงประพันธ์วรรณคดีไว้หลายเรื่อง  และได้ทรงนิพนธ์กาพย์เห่ชมเครื่องคราวหวาน  และเห่ชมผลไม้ตอนหนึ่งว่า                 น้อยหน่านำเมล็ดออก                           ปล้อนเปลือกออกเป็นอัศจรรย์ มือใครไหนจักทัน                                                                เทียบเทียมที่ฝีมือนาง                 ผลเงาะไม่งามแงะ                                  มล่อนเมล็ดและเหลือปัญญา                หวนเห็นเช่นรจนา                                                 จำเจ้าเงาะเพราะเห็นงาม และในตอนหนึ่งของพระราชนิพนธ์บทละคร  เรื่องสังข์ทอง  บรรยายตอนนางจันทร์แกะสลักชิ้นฟักเป็นเรื่องราวของนางกับพระสังข์  ในตอนหนึ่งว่า                  เมื่อนั้น                                                    นางจันทร์ชื่นชมสมหมาย อุตสาห์เหนื่อยยากฝากกาย                                   ให้วิเสททั้งหลายเขาเมตตา นางต้มแกงแต่งเครื่องเวลาไร                                               ชอบพระทัยลูกรักนักหนา สมหวังดังจิตที่คิดมา                                             กัลยาจะแกล้งแกงผัก จึงหยิบยกมาตั้งนั่งฝาน                                         เอาไว้ในจานแล้วเจียนจัก แกะเป็นรูปองค์นงลักษณ์                                     เมื่ออยู่กับผัวรักในวัง                 ชิ้นหนึ่งทรงครรภ์กัลยา                        คลอดลูกออกมาเป็นหอยสังข์ ชิ้นสองท่องเที่ยวเซซัง                                          อุ้มลูกไปยังพนาลัย ชิ้นสามเมื่ออยู่ยายตา                                             ลูกยาออกช่วยขับไก่ ชิ้นสี่กัลยามาแต่ไพร่                                             ทุบสังข์ป่นไปกับนอกชาน ชิ้นห้าปิตุรงค์ทรงศักดิ์                                          ให้จับตัวลูกรักมาจากบ้าน ชิ้นหกจ้องจำทำประจาน                                      ให้ประหารค่าฟันให้บรรลัย ชิ้นเจ็ดสิ้นเรื่องอรทัย                                            ใครใครไม่ทันจะสงกา                           ดังนั้น  งานศลิปการแกะสลักจึงมีค่าควรแก่การที่จะอนุลักษณ์สืบต่อไปจนถึงลูกหลาน  และให้ชาวต่างชาติได้เห็นเอกลักษณ์ความเป็นไทย  ความอ่อนช้อยงดงาน ความละเอียดอ่อนประณีต  และความอดทนในงานแกะสลักผักและผลไม้ของคนไทยในปัจจุบันมีการสร้างสรรค์ผลงานใหม่  ๆ ขึ้นมา  และมีการจัดงานประกวดในสถานที่ต่าง ๆ  เพื่ออนุลักษณ์งานแกะสลักและการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆขึ้นมา  เพื่อให้กับคนรุ่นใหม่สืบต่อไป